Na het behalen van het gehoorzaamheidsbrevet met Romy, ben ik begonnen met agilitytraining. Ze was toen al twee jaar, de eerste twee jaar liepen we alleen maar interclubwedstrijdjes, pas toen ze 4 jaar oud was behaalden we ons officieel agilitybrevet. Met veel plezier hebben we deelgenomen aan tal van wedstrijden. Romy was heel gedreven en enthousiast, dikwijls te enthousiast als er een raakvlak moest genomen worden... Spijtig genoeg zijn we op 8 jarige leeftijd moeten stoppen nadat artrose werd vastgesteld op het polsgewricht van de linkervoorpoot. Waarschijnlijk door een letstel dat zich nooit voldoende hersteld heeft. Met nog zoveel energie is het erg dat je de beslissing moet nemen om te stoppen, maar het is niet anders... We hebben nog even geprobeerd om deel te nemen aan de veteranenklasse, maar het springen is te belastend voor die ene voorpoot. In ieder geval hebben we samen ontzettend genoten van de trainingen, de wedstrijden... Het was een fantastische tijd!
terug